travel to iran


متخصصین آسیب شناسی از آزمایش هایی برای تعیین اندازه، مرحله، درجه، درگیری غدد لنفاوی و وضعیت گیرنده تومور استفاده می کنند.

این آزمایش‌های تشخیصی شامل هیستوپاتولوژی (بررسی میکروسکوپی بافتی که برش داده شده و روی لام‌های شیشه‌ای نگهداری شده است) و ایمونوهیستوشیمی (IHC) است که فرآیندی با استفاده از آنتی‌بادی‌ها برای تشخیص پروتئین‌های خاص در بافت است. این به پزشکان اجازه می دهد تا تصمیم بگیرند که کدام درمان برای هر بیمار بصورت اختصاصی بهتر عمل می کند. به عنوان مثال، تومورهای پرخطر بیشتر از شیمی درمانی برای کاهش خطر عود سود می برند، اما در تومورهای کم خطر عوارض جانبی شیمی درمانی به احتمال زیاد بیشتر از فواید آن است. با این حال، در برخی از تومورها، این تمایز خطر مشخص نیست و آزمایش‌های اضافی برای کمک به تصمیم‌گیری در مورد اینکه آیا شیمی‌درمانی در مقایسه با هورمون درمانی به تنهایی مزایای بیشتری را به همراه خواهد داشت، مورد نیاز است.
اینجاست که پروفایل بیان ژن می تواند مفید باشد.
پروفایل بیان ژن یک فناوری نسبتاً جدید است که تومور را در سطح ژنتیکی برای درک بیشتر رفتار بیولوژیکی آن ارزیابی می‌کند و به انکولوژیست‌ها کمک می‌کند تصمیم بگیرند که آیا شیمی‌درمانی مورد نیاز است یا می‌توان از آن اجتناب کرد. آزمایش‌های زیادی طی پنج تا 10 سال گذشته توسعه یافته‌اند و تحقیقات در مورد استفاده و اثربخشی پروفایل بیان ژن در حال انجام است.
حتی با وجود اینکه هیچ یک از این آزمایش‌ها هنوز در کشور از حمایت بیمه ای برخوردار نمی باشند، نمونه‌های تومور را می‌توان برای آزمایش به خارج از کشور فرستاد. اگر علاقه مند هستید، ممکن است این آزمایش ها را با تیم پزشکی متخصص خود در میان بگذارید.
همه این آزمایشات بر روی بافتی انجام می شود که برای اهداف تشخیصی نمونه برداری اولیه شده و استفاده شده است، بنابراین نیازی به بیوپسی اضافی نیست.


1- ماما پرینت MammaPrint
این تست یکی از اولین تست های توسعه یافته است. این تست 70 ژن را از داخل تومور تجزیه و تحلیل می کند و می تواند در سرطان سینه در مرحله 1 یا 2، گیرنده استروژن مثبت یا منفی، HER2 منفی و با 0 تا 3 غدد لنفاوی مثبت استفاده شود. تست Mammaprint امتیازی را برای نشان دادن خطر عود از راه دور محاسبه می کند - یا کم (10٪) یا زیاد (29٪) پس از درمان هورمونی. این به تعیین اینکه آیا بیمار از افزودن شیمی درمانی سود می برد یا خیر کمک می کند.


2- انکوتیپ تیپ تست  دی ایکس OncoType Test DX
این یک تست تشخیصی مولکولی است که احتمال عود تومور بیمار را در یک دوره ده ساله و اینکه آیا با افزودن شیمی درمانی به هورمون درمانی بیمار سودی به دست می آید یا خیر، پیش بینی می کند. این 21 ژن در تومور را تجزیه و تحلیل می کند و یک نمره عود تومور سه طبقه ای بین 0 تا 100 ایجاد می کند.
اگر نمره عود تومور:

کمتر از باشد18 باشد : خطر عود کم است. مزیت درمان شیمی درمانی به احتمال زیاد ناچیز است و خطر عوارض جانبی آن بیشتر است.
18 تا 30 باشد : خطر متوسط عود وجود دارد و مشخص نیست که آیا مزایای شیمی درمانی بیشتر از خطرات عوارض جانبی است یا خیر.
بزرگتر یا مساوی 31 باشد : خطر عود زیاد است و فواید شیمی درمانی احتمالاً بیشتر از خطرات عوارض جانبی است.

این آزمایش برای مرحله 1 یا 2، گیرنده استروژن مثبت، غدد لنفاوی منفی یا 0-3 مثبت، HER2 منفی سرطان پستان استفاده می شود که با هورمون درمانی درمان می شود.
نتایج اولیه کارآزمایی TAILORx که در سال 2015 منتشر شد، نشان داد که زنان با نمره عود 10 یا کمتر می‌توانند با هورمون درمانی تحت درمان قرار گیرند و شیمی درمانی را حذف کنند. با این حال، مشخص نبود بهترین درمان برای زنان با نمره متوسط چیست. نتایج جدید ازیک کارآزمایی، ارائه شده در نشست ASCO (انجمن انکولوژی بالینی آمریکا) در سال 2018، نشان می‌دهد که حدود 70 درصد از زنان این گروه، مبتلا به سرطان پستان گیرنده هورمونی مثبت، HER2 منفی و غدد لنفاوی منفی نیز ممکن است بتواند از شیمی درمانی اجتناب کند.


3- پروسیگما تست 50 ProSigna (PAM50)
این تست دو نوع نتیجه را ترکیب می کند. این تومورها را به زیرگروه های مولکولی آنها تقسیم می کند - Luminal A، Luminal B، HER2 غنی شده و سه گانه منفی. سپس به 50 ژن نگاه می‌کند و این نتایج را ترکیب می‌کند تا امتیاز خطر عود را فراهم کند - چه کم، چه متوسط یا زیاد. این آزمایش برای استفاده در زنان یائسه با گیرنده هورمونی مثبت، در مراحل اولیه (مراحل I، II و IIIA)، گره منفی یا مثبت سرطان پستان که با هورمون درمانی درمان می شوند، مناسب است.


4- زیرگروه های مولکولی
طبقه بندی های مرسوم سرطان سینه، همراه با اندازه، مرحله، درجه و وضعیت گیرنده برای پیش بینی نتیجه احتمالی سرطان و احتمال پاسخ دادن به یک درمان خاص استفاده می شود. با این حال، اکنون مشخص شده است که زیرگروه‌های مولکولی ذاتی تومورها نیز وجود دارند که توضیح می‌دهند چرا تومورهای به ظاهر یکسان می‌توانند نتایج متفاوتی داشته باشند.

بر اساس ژن های خاص بیان شده در یک تومور، پنج زیرگروه ذاتی یا مولکولی اصلی شناسایی شده است.
لومینال A - گیرنده هورمونی مثبت (ER و/یا PR مثبت) HER2 منفی و سطوح پایین Ki67 (یک نشانگر تکثیر). سرطان های لومینال A معمولا درجه پایینی دارند و بهترین پیش آگهی را در بین همه زیرگروه ها دارند.
لومینال B - گیرنده هورمون HER2 مثبت یا منفی و سطوح بالای Ki67. این سرطان ها پیش آگهی کمی بدتر از سرطان های لومینال A دارند.
سه گانه منفی/پایه مانند - گیرنده هورمون منفی و HER2 منفی. در زنان مبتلا به جهش BRCA1 و زنان جوان تر شایع تر است.
HER2 غنی شده - گیرنده هورمون منفی و HER2 مثبت. این سرطان‌ها سریع‌تر از سرطان‌های مجرا رشد می‌کنند و می‌توانند پیش‌آگهی بدتری داشته باشند، اما درمان با درمان‌هایی که به طور خاص پروتئین HER2 را هدف قرار می‌دهند، به‌طور قابل توجهی نتایج را بهبود بخشیده است.
شبیه به نرمال - گیرنده هورمونی مثبت، HER2 منفی و سطوح پایین Ki67. شبیه لومینال A است اما پیش آگهی کمی بدتر دارد.
محققان به توسعه روش‌هایی برای شناسایی دقیق انواع مولکولی ادامه می‌دهند تا بتوان درمان‌ها را بهتر مورد هدف قرار داد. گام بعدی توسعه پروفایل ژنتیکی برای پیش بینی بهتر اینکه آیا یک تومور خاص به یک درمان خاص پاسخ می دهد یا خیر است و تحقیقات در این زمینه ادامه دارد.

Comments

Leave a Comments

salam air
kuwaitairways
mahan air
saudia air
emirates air
oman air
anur air
lufthansa
iran air
british airways
qatar airways
free bird